სამარცხვინო ყოყმანი უკრაინაში ტანკების გაგზავნასთან დაკავშირებით, განსაკუთრებით გერმანიის მხრიდან, ხაზს უსვამდა გაურკვევლობასა და დაბნეულობას იმის თაობაზე, თუ რა დევს ფსონზე რუსეთთან ამ ომში.
კონფლიქტის დაწყების დღიდან აშშ-მ და NATO-მ უკრაინას მიაწოდა იარაღი, მაგრამ არასდროს გამარჯვებისთვის საკმარისი რაოდენობითა და ხარისხით.
ამ ყოყმანმა მხოლოდ გააძლიერა ვლადიმირ პუტინის რწმენა, რომ ბრძოლის ველზე დამამცირებელი წარუმატებლობის მიუხედავად, მას შეუძლია საბოლოოდ გაიმარჯვოს, და რომ დროთა განმავლობაში დასავლეთი დაიღლება ძალისხმევისგან და ზეწოლას მოახდენს კიევზე ცუდი გარიგების მისაღწევად. პუტინის აზრით, უკრაინის დამორჩილების საუკეთესო გზა იმავე მიდგომის გამოყენებაა, რასაც რუსეთმა მიმართა ნაცისტური გერმანიის წინააღმდეგ მეორე მსოფლიო ომში, როდესაც წითელი არმია ნაცისტების თავდასხმის მოსაგერიებლად დიდად ეყრდნობოდა მასიურ საარტილერიო დაბომბვებს, სატანკო იერიშებსა და ადამიანების ტალღების შეუპოვარ შეტევებს, რის გამოც რუსეთის მსხვერპლი ათჯერ აღემატებოდა აშშ-სას და ბრიტანეთისას ერთად აღებულს.
პუტინი უმოწყალოდ თამაშობს. რუსეთი და ჩვენი სხვა მოწინააღმდეგეები კვლავ ხედავენ შეერთებულ შტატებს, როგორც სასიკვდილო დაღმასვლაში მყოფ ქვეყანას, რომელიც მოკლებულია ცივი ომის დროინდელ გამძლეობას. ამიტომ ჩვენ უნდა მივაწოდოთ უკრაინას ყველაფერი, რაც მას სჭირდება პუტინის უტყუარი დამარცხებისთვის.
ეს ნიშნავს არა მხოლოდ ბევრ დამატებით ტანკს – განსაკუთრებით გერმანიის Leopard 2-ს, რომელიც უკეთესად შეეფერება რელიეფს, ვიდრე ჩვენი Abrams-ის ტანკები – არამედ მოიერიშე თვითმფრინავებს, მათ შორის F-16-ებს, ტანკსაწინააღმდეგო და მოწინავე საზენიტო იარაღს, დრონებს და ბევრ სხვა რამეს.
